Papierproductieproces

1. Schil het hout. Er zijn veel grondstoffen, en hout wordt hier als grondstof gebruikt, wat van goede kwaliteit is. Het hout dat voor de papierproductie wordt gebruikt, wordt in een rol gedaan en de bast wordt verwijderd.

2. Versnipperen. Doe het geschilde hout in de versnipperaar.

3. Stomen met gebroken hout. Voer de houtsnippers in de vergister.

4. Was de pulp vervolgens met een grote hoeveelheid schoon water en verwijder grove stukken, knoesten, stenen en zand uit de pulp door middel van zeven en zuivering.

5. Afhankelijk van de eisen van het papiertype, wordt de pulp gebleekt tot de gewenste witheid, waarna deze met een klopmachine wordt geklopt.

De pulp wordt in de papiermachine gevoerd. In deze stap wordt een deel van het vocht uit de pulp verwijderd, waardoor een natte pulpband ontstaat. De vezels in deze band worden vervolgens door de walsen voorzichtig samengeperst.

6. Vochtextrusie. De pulp beweegt langs het lint, onttrekt water en wordt dichter.

7. Strijken. Met een roller met een glad oppervlak kan het papieroppervlak gladgestreken worden.

8. Snijden. Plaats het papier in de machine en snijd het op standaardformaat.

Principe van papierproductie:
Papierproductie is onderverdeeld in twee basisprocessen: pulping en papierproductie. Bij pulping worden plantaardige vezels, met behulp van mechanische methoden, chemische methoden of een combinatie van beide, verwerkt tot natuurlijke pulp of gebleekte pulp. Papierproductie is het proces waarbij de in water gesuspendeerde pulpvezels via verschillende processen worden samengevoegd tot papierbladen die aan diverse eisen voldoen.

In China wordt de uitvinding van papier toegeschreven aan de eunuch Cai Lun uit de Han-dynastie (rond 105 n.Chr.; noot van de Chinese redactie: recent historisch onderzoek wijst uit dat deze datum naar voren moet worden geschoven). Papier werd destijds gemaakt van bamboewortels, vodden, hennep, enzovoort. Het productieproces bestond uit stampen, koken, filteren en het residu in de zon laten drogen. De productie en het gebruik van papier verspreidden zich geleidelijk naar het noordwesten, samen met de handelsactiviteiten van de Zijderoute. In 793 n.Chr. werd er een papierfabriek gebouwd in Bagdad, Perzië. Van daaruit verspreidde de papierproductie zich naar de Arabische landen, eerst naar Damascus, vervolgens naar Egypte en Marokko, en uiteindelijk naar Exerovia in Spanje. In 1150 n.Chr. bouwden de Moren de eerste papierfabriek van Europa. Later werden er papierfabrieken opgericht in Horantes, Frankrijk in 1189, in Vabreano, Italië in 1260, en in Duitsland in 1389. Daarna begon een Londense koopman genaamd John Tent in Engeland met de papierproductie in 1498, tijdens het bewind van koning Hendrik II. In de 19e eeuw werd papier gemaakt van vodden en planten grotendeels vervangen door papier gemaakt van plantenpulp.
Uit de opgegraven voorwerpen blijkt dat vroeg papier van hennep werd gemaakt. Het productieproces verliep grofweg als volgt: roten, dat wil zeggen het weken van de hennep in water om de gom te verwijderen; vervolgens het verwerken van de hennep tot hennepvezels; daarna het stampen van de hennepvezels, ook wel kloppen genoemd, om de vezels te verspreiden; en ten slotte het papiervissen, wat inhoudt dat de hennepvezels gelijkmatig worden verspreid over een in water gedrenkte bamboemat, waarna deze eruit wordt gehaald en gedroogd om papier te worden.

Dit proces lijkt sterk op de flocculatiemethode, wat erop wijst dat het papierproductieproces is voortgekomen uit de flocculatiemethode. Natuurlijk was het vroege papier nog erg ruw. De hennepvezels werden niet goed genoeg gestampt en de vezels waren ongelijk verdeeld tijdens het papierproces. Daardoor was het moeilijk om erop te schrijven en werd het voornamelijk gebruikt voor verpakkingen.

Maar juist vanwege zijn uiterlijk veroorzaakte het eerste papier ter wereld een revolutie in schrijfmateriaal. Cai Lun heeft met zijn belangrijke bijdrage zijn naam in de geschiedenis van deze revolutie van schrijfmateriaal gevestigd.