Proces produkcji papieru

1. Obieranie drewna. Surowców jest wiele, a jako surowiec wykorzystuje się drewno dobrej jakości. Drewno używane do produkcji papieru jest umieszczane w wałku, a kora jest usuwana.

2. Cięcie. Włóż obrane drewno do rozdrabniacza.

3. Gotowanie na parze z połamanym drewnem. Wprowadź zrębki do komory fermentacyjnej.

4. Następnie użyj dużej ilości czystej wody, aby wypłukać miąższ i usunąć z niego większe kawałki, sęki, kamienie i piasek poprzez przesiewanie i oczyszczanie.

5. W zależności od wymagań danego rodzaju papieru, należy użyć wybielacza do wybielenia masy papierniczej do wymaganej bieli, a następnie ubić ją za pomocą urządzenia ubijającego.

Pulpa jest podawana do maszyny papierniczej. Na tym etapie część wilgoci zostaje usunięta z pulpy, która staje się wilgotnym pasem pulpy, a zawarte w nim włókna są delikatnie ściskane przez wałek.

6. Ekstruzja wilgoci. Miąższ przesuwa się wzdłuż taśmy, usuwa wodę i staje się gęstszy.

7. Prasowanie. Wałek o gładkiej powierzchni może wyprasować powierzchnię papieru, nadając jej gładką powierzchnię.

8. Cięcie. Umieść papier w maszynie i przytnij go do standardowego rozmiaru.

Zasada wytwarzania papieru:
Produkcja papieru dzieli się na dwa podstawowe procesy: rozwłóknianie i wytwarzanie papieru. Rozwłóknianie polega na wykorzystaniu metod mechanicznych, chemicznych lub kombinacji obu tych metod w celu rozłożenia włókien roślinnych na pulpę naturalną lub bieloną. Produkcja papieru to proces łączenia zawieszonych w wodzie włókien pulpy w arkusze papieru spełniające różne wymagania.

W Chinach wynalezienie papieru przypisuje się eunuchowi Cai Lun z dynastii Han (około 105 r. n.e.; przyp. red. wersji chińskiej: najnowsze badania historyczne wskazują, że ten moment należy przyspieszyć). Papier w tym czasie wytwarzano z korzeni bambusa, szmat, konopi itp. Proces produkcji polegał na tłuczeniu, gotowaniu, filtrowaniu i rozprowadzaniu pozostałości w celu wysuszenia na słońcu. Produkcja i użytkowanie papieru stopniowo rozprzestrzeniały się na północny zachód wraz z działalnością handlową na Jedwabnym Szlaku. W 793 r. n.e. w Bagdadzie w Persji zbudowano papiernię. Stąd papiernictwo rozprzestrzeniło się do krajów arabskich, najpierw do Damaszku, następnie do Egiptu i Maroka, a na końcu do Exerovii w Hiszpanii. W 1150 r. n.e. Maurowie zbudowali pierwszą papiernię w Europie. Później papiernie powstały w Horantes we Francji w 1189 roku, w Vabreano we Włoszech w 1260 roku oraz w Niemczech w 1389 roku. Później, w Anglii, istniał londyński kupiec o imieniu John Tent, który w 1498 roku, za panowania króla Henryka II, rozpoczął produkcję papieru. W XIX wieku papier wytwarzany ze szmat i roślin został zasadniczo zastąpiony papierem wytwarzanym z pulpy roślinnej.
Z odkopanych przedmiotów wynika, że ​​wczesny papier wytwarzano z konopi. Proces produkcji wyglądał mniej więcej następująco: moczenie, czyli namaczanie konopi w wodzie w celu odgumowania; następnie przetwarzanie konopi na włókna konopne; tłuczenie włókien konopnych, zwane również trzepaniem, w celu rozproszenia włókien konopnych; wreszcie łowienie papieru, czyli równomierne rozłożenie włókien konopnych na namoczonej w wodzie macie bambusowej, a następnie wyjęcie jej i wysuszenie, aby stała się papierem.

Proces ten jest bardzo podobny do metody flokulacji, co wskazuje, że proces produkcji papieru narodził się właśnie z niej. Oczywiście, wczesny papier był nadal bardzo szorstki. Włókno konopne nie było wystarczająco dobrze ubijane, a jego rozkład podczas produkcji papieru był nierównomierny. W związku z tym nie było łatwo po nim pisać i był wykorzystywany głównie do pakowania przedmiotów.

Ale to właśnie ze względu na swój wygląd, najwcześniejszy na świecie papier wywołał rewolucję w dziedzinie materiałów piśmienniczych. W tej rewolucji Cai Lun zapisał się w historii swoim znaczącym wkładem.