วิวัฒนาการของอุตสาหกรรมเทป—ที่มุ่งสู่ผลิตภัณฑ์ที่บางลง ความเร็วในการผลิตที่สูงขึ้น และสภาพแวดล้อมการใช้งานที่ต้องการประสิทธิภาพสูงขึ้น—ได้เผยให้เห็นข้อจำกัดของการออกแบบแผ่นกรองแบบเดียวใช้ได้กับทุกงาน ปัญหาเรื้อรังสามประการนี้ผลักดันให้ผู้ผลิตมองหาโซลูชันที่ปรับแต่งได้ตามความต้องการอย่างต่อเนื่อง:

ปัญหาที่ 1: การเกิดรอยย่นและการม้วนงอของขอบในเทปที่ตัดด้วยแม่พิมพ์เมื่อเทปกาวสองหน้าหรือเทปถ่ายโอนเมื่อตัดแผ่นตาข่ายเป็นแผ่นหรือปะเก็นขนาดเล็ก ขอบตาข่ายที่เปิดโล่งอาจทำหน้าที่เป็นทางซึมของความชื้นหรือเป็นจุดที่ทำให้เกิดความเค้นจนเกิดการแยกชั้นได้ วิธีแก้ปัญหา: ใช้ตาข่ายที่มีขนาดเล็กกว่า (เช่น 5×5 มม. หรือ 3.3×3.3 มม.) ที่มีการกระจายตัวของปมที่หนาแน่นกว่า และใช้ระบบสารยึดเกาะที่เหมาะสมเพื่อปิดผนึกขอบโดยไม่ทำให้วัสดุคอมโพสิตทั้งหมดแข็งตัวขึ้น

ปัญหาที่ 2: การยืดหดและการเบี่ยงเบนในการตัดเฉือนด้วยความเร็วสูงผู้ผลิตที่ใช้สายการผลิตตัดแผ่นฟิล์มความเร็ว 500 เมตร/นาที รู้ดีว่าแผ่นกรองแสงที่มีความตึงไม่สม่ำเสมอหรือมีความกว้างแปรผัน จะเกิดการยุบตัวบนม้วนฟิล์ม ทำให้เกิดเศษวัสดุและเสียเวลาในการติดตั้ง วิธีแก้ปัญหา: ก.ผ้าตาข่ายโพลีเอสเตอร์ผลิตด้วยระบบควบคุมความกว้างแบบวงปิด (ความคลาดเคลื่อน ±1 มม.) และแรงดึงเส้นด้ายที่สม่ำเสมอทั่วทั้งความกว้างของแผ่นผ้า ซึ่งเป็นความสามารถที่ต้องอาศัยการควบคุมกระบวนการในระดับโรงงาน

ปัญหาที่ 3: การซึมผ่านของกาวในงานที่มีแนวเชื่อมบางในงานยึดติดทางแสง การติดภาพกราฟิก และการประกอบอุปกรณ์ทางการแพทย์ แนวการยึดติดของกาวต้องบางมากและปราศจากช่องว่างในระดับจุลภาค แผ่นกรองมาตรฐานที่มีความหนามากหรือมีความสูงของปุ่มไม่สม่ำเสมอจะทำให้เกิดความไม่เรียบของพื้นผิวซึ่งมองเห็นได้ผ่านกาว วิธีแก้ปัญหา: แผ่นกรองที่ผ่านกระบวนการรีดหรืออัดขึ้นรูปด้วยความหนาที่ควบคุมได้ ควบคู่กับอัตราส่วนพื้นที่เปิดที่เหมาะสมกับความหนืดของกาวเฉพาะนั้นๆ

แนวทางการออกแบบทางวิศวกรรมของ Shanghai Ruifiber ไม่ได้มองปัญหาเหล่านี้เป็นเพียงการ "ทดแทนวัสดุ" เท่านั้น แต่ยังมองในฐานะ...การเพิ่มประสิทธิภาพพารามิเตอร์กระบวนการ— การปรับระยะห่างของเส้นด้าย วิธีการใช้สารยึดเกาะ ระยะเวลาในการอบ และแรงดันในการรีด เพื่อผลิตผ้าตาข่ายที่แสดงพฤติกรรมที่คาดการณ์ได้ภายในสภาพแวดล้อมการเคลือบและการแปรรูปเฉพาะของโรงงานนั้นๆ