ตาข่ายไฟเบอร์กลาสทนด่าง: การเลือกน้ำหนักและขนาดตาข่ายสำหรับระบบฉนวนภายนอกอาคาร (EIFS) และปูนฉาบ

ผนังปูนฉาบสองด้านอาจดูเหมือนกันทุกประการในวันที่ถอดนั่งร้านออก แต่กลับมีพฤติกรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงหลังจากนั้นสามปี ผนังที่แตกมักไม่ได้เกิดจากชั้นเคลือบผิว แต่เกิดจากตาข่ายที่อยู่ภายในชั้นรองพื้นมีน้ำหนักเบาเกินไปสำหรับพื้นผิว หรือเพราะไม่มีใครเคยถามว่า "ทนต่อด่าง" ในเอกสารข้อมูลจำเพาะหมายความว่าอย่างไร การเลือกใช้ตาข่ายไฟเบอร์กลาสสำหรับ EIFS และปูนฉาบไม่ใช่เรื่องของการท่องจำตัวเลขวิเศษ แต่เป็นการจับคู่ตัวเลขหนึ่ง (น้ำหนัก) และอีกตัวเลขหนึ่ง (ขนาดตาข่าย) กับผนังตรงหน้า แล้วตรวจสอบว่าตาข่ายนั้นยังคงใช้งานได้ดีหลังจากฝังอยู่ในซีเมนต์เป็นเวลาหนึ่งทศวรรษ คู่มือนี้จะอธิบายขั้นตอนการตัดสินใจนั้น จากนั้นจะอ่านตารางข้อมูลจำเพาะที่ตีพิมพ์จริงทีละบรรทัด

หน้าที่ที่แท้จริงของตาข่ายในระบบคืออะไร

ทั้งในงานฉาบปูนและงานโครงสร้างเหล็กเคลือบผนัง (EIFS) ตาข่ายจะถูกฝังลงในชั้นปูนรองพื้นขณะที่ยังเปียกอยู่ ซึ่งจะช่วยเสริมความแข็งแรง ป้องกันการแตกร้าว และต้านทานความเป็นด่างของชั้นปูนฉาบ ฟังดูเหมือนงานแบบเดียวกัน แต่ลักษณะงานจะแตกต่างกันไปตามวัสดุพื้นผิว

ในระบบฉนวนภายนอกอาคารแบบ EIFS ที่ใช้แผ่นโฟมเป็นวัสดุรองรับนั้น วัสดุรองรับแทบไม่มีความแข็งแรงทางโครงสร้างเลย ดังนั้นชั้นตาข่ายจึงทำหน้าที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะมันเป็นเหมือนผิวที่ดูดซับการขยายตัวและขยายตัวจากความร้อนของระบบทั้งหมด ส่วนในผนังคอนกรีตหรือก่ออิฐนั้น ผนังมีความมั่นคงอยู่แล้ว และหน้าที่ของตาข่ายจึงแคบลงเหลือเพียงการป้องกันไม่ให้รอยแตกบนพื้นผิวเกิดขึ้นและขยายตัว – มันช่วยกระจายแรงกดเฉพาะจุดมากกว่าที่จะยึดระบบไว้ด้วยกัน ดังนั้นตาข่ายม้วนเดียวกันจึงทำงานแตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับวัสดุที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการเลือกน้ำหนักจึงเริ่มต้นจากวัสดุรองรับ ไม่ใช่จากแคตตาล็อก

ก่อนที่คุณจะเลือกน้ำหนัก ควรพิจารณาสี่คำถามนี้ก่อน

ตอบคำถามเหล่านี้ตามลำดับ แล้วการเลือกน้ำหนักจะไม่ใช่การเดาอีกต่อไป แต่ละข้อจะบอกคุณด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นหากคุณตอบผิด

1. สารตั้งต้นคืออะไร และมีการเคลื่อนที่มากน้อยเพียงใด?แผ่นโฟม แผ่นยิปซัม โครงไม้ และงานก่ออิฐ ล้วนมีการเคลื่อนตัวแตกต่างกัน ไม้จะเคลื่อนตัวมากที่สุดเมื่อเผชิญกับความชื้นตามฤดูกาล ส่วนโฟมนั้นไม่มีความแข็งแรงพอที่จะช่วยรับน้ำหนัก หากเลือกใช้วัสดุที่บางเกินไปบนพื้นผิวที่เคลื่อนตัวได้ อาจทำให้เกิดรอยแตกตามรอยต่อของตาข่ายได้

2. ตาข่ายนั้นทำหน้าที่ด้านโครงสร้างหรือเพียงแค่ป้องกันการแตกร้าวที่ผิวหน้า?โฟม EIFS ทำหน้าที่รับแรงโครงสร้าง ส่วนโฟม EIFS ทำหน้าที่เป็นตัวหยุดรอยแตก การกำหนดคุณสมบัติของผนังก่ออิฐที่แข็งแรงเกินไปไม่มีประโยชน์อะไร ในขณะที่การกำหนดคุณสมบัติของผนัง EIFS ที่อ่อนแอเกินไปจะทำให้ต้องเรียกช่างมาซ่อมในภายหลัง

3. ชั้นรองพื้นและชั้นเคลือบผิวมีความหนาเท่าไร?การเคลือบผิวตกแต่งที่บางเกินไปจะทำให้เห็นลวดลายตาข่ายที่หนาและแข็งอยู่ใต้ชั้นเคลือบ หากต้องการลวดลายตาข่ายที่หนาแน่นกว่า จำเป็นต้องใช้สีรองพื้นที่มีความหนาเพียงพอที่จะรองรับได้

4. ผนังด้านนั้นหันหน้าไปทางใด?สภาพอากาศและการทรุดตัวเพียงอย่างเดียว หรือแรงกระแทก: การสัญจรของคนเดินเท้า รถเข็น ประตู ส่วนล่างสองเมตรของหน้าร้าน บริเวณที่รับแรงกระแทกจำเป็นต้องมีการก่อสร้างที่แข็งแรงกว่าการจัดการรอยแตกบนพื้นผิว ไม่ว่าวัสดุที่ใช้ทำผนังจะเป็นแบบใดก็ตาม

สายรัดน้ำหนักและตำแหน่งที่สวมใส่

โดยทั่วไปแล้ว คู่มือที่เผยแพร่จากผู้ผลิตหลายรายจะจัดกลุ่มน้ำหนักของตาข่ายเป็นช่วงๆ ดังนี้ ให้ถือว่าเป็นแนวปฏิบัติทั่วไปในอุตสาหกรรมมากกว่ามาตรฐาน และควรตรวจสอบกับช่วงขนาดจริงของผู้ผลิตของคุณเสมอ:

วงดนตรี	การใช้งานทั่วไป	หมายเหตุ
~45 กรัม/ตร.ม.	แผ่นโฟม EIFS ใต้ผิวตกแต่งบางๆ; แผ่นรองกระเบื้อง/โมเสก	แถบสีที่บางที่สุด; พบได้ทั่วไปในคู่มือผู้จำหน่ายที่เผยแพร่สำหรับงานทาสีเคลือบบาง
75–125 กรัม/ตร.ม.	การเสริมความแข็งแรงผนังทั่วไป, การทาสีรองพื้นมาตรฐาน	ศูนย์กลางการทำงานสำหรับระบบภายนอกหลายระบบ
145–160 กรัม/ตร.ม.	วัสดุปิดผนังภายนอกมาตรฐาน, ปูนฉาบ, แผ่นยิปซัม/ฉนวนกันความร้อน	แถบที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดสำหรับงานฉาบปูนและงานฉาบผิวทั่วไป
รุ่นเฮฟวี่เวท	บริเวณที่ได้รับผลกระทบ, ส่วนผนังด้านล่าง, การเคลื่อนตัวของโครงไม้	เลือกให้เหมาะสมกับการรับแสง ไม่ใช่พื้นที่ผนัง

ข้อสังเกตที่สำคัญอย่างหนึ่งเกี่ยวกับกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่มีน้ำหนักเบาที่สุดคือ คู่มือจากผู้จำหน่ายบางรายแนะนำน้ำหนักประมาณ 45 กรัม/ตารางเมตร สำหรับงาน EIFS แบบเคลือบบาง ตารางรุ่นที่ Ruifiber เผยแพร่เริ่มต้นที่ 75 กรัม/ตารางเมตร ในขณะที่กลุ่มผลิตภัณฑ์เองครอบคลุมช่วง 30–600 กรัม/ตารางเมตร ดังนั้นข้อกำหนดที่เบากว่านั้นจึงเป็นเรื่องที่ต้องสอบถาม ไม่ใช่ตัวเลขที่ควรคาดเดาจากแคตตาล็อก

ตารางข้อมูลจำเพาะที่เผยแพร่แล้ว อ่านอย่างถูกต้อง

ต่อไปนี้คือตารางข้อมูลจำเพาะที่เผยแพร่แล้วสำหรับตาข่ายไฟเบอร์กลาสแบบยืดหยุ่นของ Ruifiber ซึ่งคัดลอกมาตามต้นฉบับเพื่อให้คุณเห็นว่าเอกสารข้อมูลจำเพาะจริง ๆ มีลักษณะอย่างไร:

หมายเลขสินค้า	ตาข่าย (มม.)	น้ำหนัก (กรัม/ตร.ม.)	แรงดึงตามแนวยาว (N/20 ซม.)	แรงดึงตามแนวเส้นใย (N/20 ซม.)	สาน	ปริมาณเรซิน (>%)
เอ2.5×2.5-110	2.5×2.5	110	1200	1000	เลโน/เลโน	18
A2.5×2.5-125	2.5×2.5	125	1200	1400	เลโน/เลโน	18
A5×5-75	5×5	75	800	800	เลโน/เลโน	18
A5×5-125	5×5	125	1200	1300	เลโน/เลโน	18
A5×5-145	5×5	145	1400	1500	เลโน/เลโน	18
A5×5-160	4x4	160	1550	1650	เลโน/เลโน	18
A5×5-160	5×5	160	1450	1600	เลโน/เลโน	18

รายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับตาข่ายไฟเบอร์กลาสแบบยืดหยุ่นสำหรับระบบ EIFSหน้าสินค้า

มีสามสิ่งที่ควรค่าแก่การอ่านจากตารางนี้ ซึ่งช่วงน้ำหนักเพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกคุณได้:

ความแข็งแรงของเส้นด้ายยืนและเส้นด้ายพุ่งจะระบุแยกกัน และทั้งสองแบบไม่เท่ากันในแบบจำลองหลายแบบ ทิศทางการทอแบบพุ่งจะรับน้ำหนักมากกว่าทิศทางการทอแบบยืน (A2.5×2.5-125: 1400 เทียบกับ 1200; A5×5-145: 1500 เทียบกับ 1400) ผนังส่วนใหญ่จะเกิดความเค้นในทิศทางที่คาดเดาได้ เช่น เหนือและใต้ช่องเปิด ตามมุมต่างๆ และหากรูปแบบรอยแตกของคุณมีทิศทาง การจับคู่ทิศทางที่แข็งแรงกว่ากับแกนที่มีความเค้นสูงกว่านั้นเป็นการปรับให้เหมาะสมอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่รายละเอียดทางเทคนิคเท่านั้น

ความแข็งแรงต่อแรงดึงไม่ได้แปรผันตรงกับน้ำหนักอย่างเป็นเส้นตรงการเพิ่มขึ้นจาก 75 เป็น 110 กรัม/ตร.ม. มากกว่าการเพิ่มขึ้นจาก 145 เป็น 160 แสดงให้เห็นว่า การเคลือบ ความหนาแน่นของการทอ และคุณภาพของเส้นด้าย ล้วนส่งผลต่อตัวเลขนี้ ตาข่ายสองแบบที่มีน้ำหนักเท่ากันอาจมีความแข็งแรงแตกต่างกันได้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงควรเปรียบเทียบข้อมูลจำเพาะในเอกสารผลิตภัณฑ์มากกว่าดูแค่ชื่อสินค้าในแคตตาล็อก

ปริมาณเรซินที่ระบุไว้คือ ≥18%สารเคลือบอะคริลิกโคพอลิเมอร์เป็นสิ่งที่ช่วยปกป้องกระจกจากความเป็นด่างของซีเมนต์ และน้ำหนักของสารเคลือบเป็นตัวแปรที่วัดได้จริง — ตาข่ายไม่ได้ "เคลือบ" ในความหมายแบบไบนารี คู่มือของคู่แข่งส่วนใหญ่จะบอกให้คุณขอข้อมูลการทดสอบสารเคลือบโดยไม่แสดงให้เห็นว่าตัวเลขที่เปิดเผยนั้นมีลักษณะอย่างไร ≥18% โดยน้ำหนัก คือตัวเลขที่เปิดเผยในเอกสารข้อมูลจริง

ขนาดตาข่าย: 5×5 เทียบกับ 2.5×2.5 (และแบบ 4×4)

ขนาดของตาข่าย — ช่องว่างระหว่างเส้นใยในหน่วยมิลลิเมตร — มีความสำคัญพอๆ กับน้ำหนัก และตารางด้านบนได้รวบรวมทั้งสองประเภทไว้ด้วยกัน:

1.5×5 มม.เป็นช่องเปิดสำหรับงานก่อสร้างทั่วไป ช่องขนาดใหญ่ช่วยให้สีรองพื้นแทรกซึมและยึดเกาะได้ดี ทำให้ได้การยึดเกาะเชิงกลที่ดีในสีรองพื้นที่มีความหนามาตรฐาน นี่คือขนาดตาข่ายที่พบได้บ่อยที่สุดในงานฉาบปูนภายนอกอาคาร
2.2.5×2.5 มม.เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่ละเอียดกว่า รูเปิดที่แคบกว่าเหมาะสำหรับสีรองพื้นและสีเคลือบที่บางกว่า ซึ่งต้องไม่เห็นร่องรอยของตาข่ายอย่างชัดเจน — ซึ่งเป็นหลักการเดียวกันกับที่ทำให้สีเคลือบที่บางกว่ามีน้ำหนักเบากว่า
3. ให้พิจารณาความหนาแน่น ไม่ใช่แค่ขนาดที่ระบุไว้เท่านั้นโปรดสังเกตแถว A5×5-160 สองแถว: แถวหนึ่งมีจำนวนเส้นด้าย 4×4 ต่อ 25 มม. อีกแถวหนึ่งมีจำนวนเส้นด้าย 5×5 ต่อ 25 มม. — เป็นผลิตภัณฑ์ตระกูลเดียวกัน น้ำหนัก 160 กรัม/ตร.ม. เท่ากัน แต่จำนวนเส้นด้ายต่างกัน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมตาข่าย "5×5" สองแบบจากผู้ผลิตต่างกันจึงอาจมีลักษณะการทำงานที่แตกต่างกัน: ให้ลองนับจำนวนเส้นด้ายต่อ 25 มม. (หรือต่อนิ้ว) แล้วเปรียบเทียบ ไม่ใช่ดูที่ฉลาก

หน่วย: N/20 ซม., N/50 มม. และ ออนซ์/ตารางหลา

ก่อนที่จะนำเอกสารข้อมูลจำเพาะสองฉบับมาเปรียบเทียบกัน โปรดตรวจสอบหน่วยวัดก่อน เพราะนี่คือจุดที่การเปรียบเทียบระหว่างผู้ผลิตหลายรายมักผิดพลาดโดยไม่รู้ตัว

ค่าความแข็งแรงดึงจะระบุตามความกว้างของชิ้นงานที่กำหนดไว้ ตารางของ Ruifiber ระบุค่าเป็นนิวตันต่อแถบกว้าง 20 ซม. (N/20 ซม.) รายงานการทดสอบของยุโรปในบริบทของ ETICS/EIFS มักจะระบุค่าต่อแถบกว้าง 50 มม. (N/50 มม.) ผลลัพธ์ "1200 N" บนแถบกว้าง 20 ซม. และผลลัพธ์ "1200 N" บนแถบกว้าง 5 ซม. แสดงถึงระดับการเสริมแรงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แถบที่กว้างกว่าจะมีเส้นใยมากกว่า ดังนั้นจึงอ่านค่าได้สูงกว่าสำหรับวัสดุชนิดเดียวกัน ห้ามเปรียบเทียบตัวเลขโดยไม่ปรับความกว้างให้เป็นมาตรฐานก่อน

น้ำหนักมีปัญหาเดียวกันข้ามมหาสมุทร: เอกสารข้อมูลระบบเมตริกใช้หน่วยกรัมต่อตารางเมตร (g/m²) ในขณะที่เอกสารของสหรัฐอเมริกามักใช้หน่วยออนซ์ต่อตารางหลา (oz/yd²) การแปลงหน่วยคือ 1 oz/yd² ≈ 33.9 g/m²

ออนซ์/ตารางหลา	≈ กรัม/ตร.ม.
1.3	45
2.2	75
3.2	110
4.3	145
4.7	160

ดังนั้น เมื่อคู่มือที่มุ่งเป้าไปที่สหรัฐอเมริกาแนะนำ "ตาข่ายขนาด 4.5 ออนซ์" นั่นหมายถึงตาข่ายที่มีน้ำหนักประมาณ 150 กรัมต่อตารางเมตร ซึ่งอยู่ในช่วงเดียวกับที่ตารางของเรากำหนดไว้สำหรับการปกคลุมภายนอกมาตรฐาน

"ทนต่อด่าง" — ต้องตรวจสอบอะไรบ้าง

ข้อมูลจำเพาะของตาข่ายทุกชิ้นระบุว่าทนต่อด่าง แต่คำกล่าวอ้างนั้นจะดีได้ก็ต่อเมื่อระบบใยแก้วและสารเคลือบนั้นมีคุณภาพดี ซีเมนต์ในชั้นรองพื้นมีฤทธิ์เป็นด่างสูง และจะกัดกร่อนใยแก้วที่ไม่ได้รับการปกป้องเมื่อเวลาผ่านไป ดังนั้น ความทนทานต่อด่างจึงมาจากการผสมผสานระหว่างชนิดของใยแก้วและสารเคลือบโพลีเมอร์ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการตรวจสอบที่มีความหมายจึงต้องเป็นการทดสอบ ไม่ใช่แค่ฉลาก

เมื่อเปรียบเทียบซัพพลายเออร์ ให้สอบถามสิ่งต่อไปนี้:

รายงานผลการทดสอบการเสื่อมสภาพจากด่าง— ตัวอย่างตาข่ายจะถูกแช่ในสารละลายด่าง (NaOH) เป็นเวลา 28 วัน แล้วนำมาทดสอบซ้ำ ค่าความแข็งแรงที่คงเหลืออยู่หลังจากการแช่ในสารละลายด่างเป็นเวลา 28 วัน คือค่ามาตรฐานที่ใช้กันทั่วไปในการทดสอบตาข่ายในยุโรปภายใต้มาตรฐาน EN 13496 ซึ่งเป็นมาตรฐานการทดสอบที่ใช้สำหรับตาข่ายเสริมแรงด้วยใยแก้วในระบบฉนวนกันความร้อนภายนอก ควรขอรายงานฉบับเต็ม ไม่ใช่แค่ข้อความว่า "ตรงตามมาตรฐาน EN 13496"
ประเภทและส่วนประกอบของสารเคลือบ— อะคริลิกโคพอลิเมอร์เป็นส่วนประกอบทางเคมีทั่วไป และปริมาณ ≥18% ของน้ำหนักต่อตารางเมตร คือระดับการเปิดเผยข้อมูลที่คุณควรคาดหวังว่าจะได้รับในเอกสารข้อมูลผลิตภัณฑ์

ประเภทแก้ว— กระจก C และกระจก E เป็นตาข่ายมาตรฐานสำหรับงานก่อสร้าง หากผู้จำหน่ายอ้างว่าใช้กระจกชนิดพิเศษ รายงานการทดสอบจะมีความสำคัญมากยิ่งขึ้น

กฎที่ใช้ได้จริง: แม้ซัพพลายเออร์สองรายจะระบุขนาดและน้ำหนักของตะแกรงเท่ากัน แต่ตะแกรงก็อาจมีความแตกต่างกันอย่างมากหลังจากที่ใช้งานในซีเมนต์ไปแล้วหนึ่งปี ตัวเลขในตารางด้านบนแสดงถึงตะแกรงในวันที่หนึ่ง ส่วนรายงานการทดสอบอายุการใช้งานจะอธิบายถึงตะแกรงในปีที่สิบ

โซน: สนาม, จุดปะทะ, มุม

โดยทั่วไปแล้ว การกำหนดคุณสมบัติของผนังที่ได้มาตรฐานมักจะผสมผสานประเภทของตาข่ายเหล็กมากกว่าที่จะเลือกใช้เพียงประเภทเดียว: ใช้ตาข่ายเหล็กน้ำหนักมาตรฐานตลอดแนวผนัง ใช้ตาข่ายเหล็กน้ำหนักมากในบริเวณที่คาดว่าจะเกิดแรงกระแทก เช่น ส่วนล่างของผนังใกล้ทางเดิน รอบประตู และหน้าร้านค้า และใช้ตาข่ายเหล็กสำเร็จรูปสำหรับมุมภายนอกทุกมุม เนื่องจากมุมมักแตกและบิ่นมากกว่าส่วนที่เป็นพื้นราบ การผสมผสานเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ความลังเล การกำหนดคุณสมบัติของผนังทั้งหมดให้ตรงกับบริเวณที่มีความเสี่ยงสูงสุดนั้นมักเป็นการสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถใช้ตุ้มถ่วงน้ำหนักแบบตาข่ายเดียวสำหรับผนังทั้งหมดได้หรือไม่?

ทำได้ แต่โดยทั่วไปแล้วมันไม่ใช่หลักเศรษฐศาสตร์ที่ถูกต้อง ควรใช้แรงกดมาตรฐานทั่วทั้งพื้นที่ และเพิ่มแรงกดในบริเวณที่มีการกระแทกและมุมต่างๆ ผนังก่ออิฐที่มั่นคงไม่จำเป็นต้องมีโครงสร้างแบบเดียวกับส่วนล่างสุดของหน้าร้าน

ฉันต้องให้ส่วนต่างๆ ของตาข่ายซ้อนทับกันมากน้อยแค่ไหน?

โดยทั่วไปแล้ว ควรให้มีส่วนซ้อนทับกันอย่างน้อยสองสามนิ้วตรงรอยต่อ โดยฝังอยู่ในชั้นรองพื้นเช่นเดียวกับส่วนอื่นๆ ของตาข่าย เพื่อให้การเสริมแรงต่อเนื่องกันตลอดรอยต่อ ปฏิบัติตามข้อกำหนดของระบบของคุณหากมีอยู่

ผู้จำหน่ายสองรายระบุขนาดและน้ำหนักเท่ากัน ฉันจะเปรียบเทียบได้อย่างไร?

ควรขอรายงานผลการทดสอบการเสื่อมสภาพจากด่างและข้อมูลจำเพาะของสารเคลือบแทนที่จะเปรียบเทียบราคาต่อม้วน แม้ค่า gsm และขนาดรูพรุนจะเท่ากัน แต่ก็อาจหมายถึงการคงความแข็งแรงของซีเมนต์ที่แตกต่างกันได้ ข้อมูลการเสื่อมสภาพจากด่างนี่แหละคือสิ่งที่แยกแยะความแตกต่างได้

ให้ลองวัดขนาดกับผนังโดยตรง ไม่ใช่ดูจากแคตตาล็อก

น้ำหนักขึ้นอยู่กับการเคลื่อนที่และแรงกระแทกของพื้นผิว ขนาดตาข่ายขึ้นอยู่กับความหนาของชั้นเคลือบ ตัวเลขความแข็งแรงเป็นไปตามข้อมูลจำเพาะที่ปรับหน่วยแล้ว และความต้านทานต่อด่างเป็นไปตามรายงานการทดสอบ ไม่ใช่ฉลากเลือกชมผลิตภัณฑ์เสริมแรงด้วยใยแก้วของ Ruifiberหากต้องการดูรายละเอียดทั้งหมดของตาข่ายที่มีความหนาตั้งแต่ 75 ถึง 160 กรัม/ตร.ม. และผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่ครอบคลุมความหนาตั้งแต่ 30 ถึง 600 กรัม/ตร.ม. โปรดติดต่อขอใบเสนอราคา (RFQ) โดยระบุพื้นผิว ความหนาของชั้นเคลือบ และบริเวณที่รับแรงกระแทก เพื่อให้ใบเสนอราคาตรงกับความต้องการของผนัง