จุดที่การแก้ไขด้วยแพทช์ได้ผลดีที่สุด และจุดที่ไม่ได้ผล

แผ่นตาข่ายไฟเบอร์กลาสมีความยืดหยุ่นและสามารถปรับให้เข้ากับพื้นผิวโค้งหรือพื้นผิวที่ไม่เรียบได้ ส่วนแผ่นโลหะด้านหลังช่วยให้แผ่นซ่อมแซมมีความทนทานต่อการหย่อนคล้อยเมื่อปูนฉาบเปียก การผสมผสานนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับพื้นที่ผนังและเพดานที่เรียบและโล่ง

การใช้แพทช์ไม่ใช่เครื่องมือที่เหมาะสมในกรณีต่อไปนี้:

1. รูมีขนาดใหญ่กว่าพื้นที่ที่แผ่นปะปิดไว้— ช่องเปิดขนาดใหญ่จำเป็นต้องซ่อมแซมโดยการตัดออก: ติดตั้งแผ่นยิปซัมใหม่ ปิดรอยต่อด้วยเทปและฉาบปูนให้เรียบร้อยเหมือนรอยตะเข็บ
2. ความเสียหายเป็นรอยแตกร้าวที่ยังคงขยายตัว ไม่ใช่รู— รอยแตกนั้นเคลื่อนที่ได้ และแผ่นแข็งที่ปิดทับรอยแตกที่กำลังเคลื่อนที่นั้นก็จะส่งรอยแตกนั้นกลับไปยังพื้นผิว รอยแตกเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเทปกาวตาข่ายแบบมีกาวในตัว ซึ่งบางพอที่จะปิดรอยแตกได้ และยืดหยุ่นพอที่จะเคลื่อนที่ไปพร้อมกับผนังได้
3. บริเวณที่ซ่อมแซมเป็นมุมภายในหรือภายนอก— ความแข็งของแผ่นเสริมจะส่งผลเสียต่อจุดที่ระนาบสองระนาบมาบรรจบกัน ระบบคิ้วมุมและเทปปิดมุมจึงเป็นผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกว่าในบริเวณนั้น
4. พื้นผิวมีลักษณะมันเยิ้ม มีฝุ่น หรือเป็นขุย— กาวต้องการพื้นผิวที่เรียบ สะอาด และแห้งสนิท แผ่นแปะจะไม่ยึดติดกับพื้นผิวที่เป็นฝุ่นหรือชื้น

สิ่งที่คุณต้องเตรียม

ไม่มีอะไรซับซ้อน — การซ่อมแซมนี้ตั้งใจใช้เครื่องมือน้อย ซึ่งเป็นจุดเด่นที่เหนือกว่าการปะซ่อมแบบทั่วไป:

1. มีดอเนกประสงค์สำหรับตัดกระดาษส่วนเกินและตัดแผ่นปะให้ได้ขนาดที่ต้องการหากจำเป็น
2. กระดาษทรายละเอียดและผ้าแห้งสำหรับเตรียมพื้นผิวและเช็ดระหว่างการทาสีแต่ละชั้น
3. ปูนฉาบสำเร็จรูป (ปูนปะรอยแตกก็ใช้ได้เช่นกัน)
4. ใช้มีดปาดสีขนาด 6 นิ้วสำหรับชั้นแรก และใช้มีดปาดสีขนาด 10 หรือ 12 นิ้วสำหรับชั้นต่อๆ ไปเพื่อขยายขอบเขตสี
5. ลงสีรองพื้นและสีทับหน้าเพื่อตกแต่งให้เสร็จสมบูรณ์

หากคุณกำลังซ่อมแซมรูหลายรูในห้องเดียวกัน ให้ติดแผ่นปะรูทั้งหมดก่อน จากนั้นทาสีให้ทั่วทั้งห้อง เพราะเวลาในการแห้งระหว่างการทาสีแต่ละชั้นจะเท่ากัน ไม่ว่าคุณจะปะรูเดียวหรือสิบรู ดังนั้นการทำเป็นกลุ่มจะช่วยประหยัดเวลาได้หลายชั่วโมง

ขั้นตอนการซ่อมแซมทีละขั้นตอน

คำแนะนำของผู้ผลิตเองได้สรุปงานทั้งหมดไว้ในสามขั้นตอน รายละเอียดการทำงานมาจากคู่มือการซ่อม

1. เตรียมหลุมให้พร้อมตัดแต่งกระดาษที่หลวมและขอบยิปซัมที่ไม่เรียบออกไปรอบๆ ช่องเปิด เพื่อไม่ให้มีส่วนใดส่วนหนึ่งนูนออกมาใต้พื้นผิวที่เสร็จแล้ว ขัดบริเวณรอบๆ เบาๆ เพื่อลดความเงาของสี จากนั้นเช็ดฝุ่นออกด้วยผ้าแห้ง กาวต้องการพื้นผิวที่เรียบ มีรูพรุน และสะอาด

2. ติดแผ่นแปะลงไปลอกกระดาษรองออก แล้ววางแผ่นแปะลงตรงกลางเหนือรู โดยให้ด้านที่เป็นโลหะอยู่ด้านนอก กดให้แน่นโดยเริ่มจากตรงกลางออกไปด้านนอก เพื่อให้กาวติดสนิทและตาข่ายแนบสนิทโดยไม่มีขอบยกขึ้น

3. ชั้นแรก — ฝังลงไปใช้เกรียงหรือมีดปาดปูนฉาบปิดทับบริเวณที่ซ่อมแซม โดยเกลี่ยปูนผ่านรูพรุนของตาข่ายและเข้าไปในรูด้านล่าง จุดประสงค์ของชั้นแรกคือเพื่อให้ปูนยึดติดแน่น: ปูนที่ถูกดันผ่านรูพรุนจะยึดโลหะเข้ากับผนัง และตาข่ายที่อยู่ด้านบนจะช่วยป้องกันไม่ให้พื้นผิวบิดงอ โลหะควรจะมองไม่เห็นเมื่อฉาบด้วยปูน เกลี่ยขอบให้เรียบเลยขอบที่ซ่อมแซมไปประมาณหนึ่งนิ้ว อย่าพยายามทำให้สมบูรณ์แบบมากเกินไป การเห็นลวดลายตาข่ายจางๆ หลังจากการฉาบชั้นแรกเป็นเรื่องปกติ เพราะชั้นต่อไปจะช่วยปกปิดลวดลายนั้น

4. ทาชั้นที่สอง — ขยายให้กว้างขึ้นเมื่อชั้นแรกแห้งสนิทแล้ว (ใช้เวลาหลายชั่วโมงถึงข้ามคืน ขึ้นอยู่กับชนิดของวัสดุและความชื้น – อย่าเร่งรีบ) ให้ใช้กระดาษทรายขัดเบาๆ เพื่อลบรอยนูน จากนั้นใช้เกรียงขนาด 10 หรือ 12 นิ้ว ทาชั้นที่สองให้กว้างขึ้น โดยทำให้ขอบบางลงเพื่อให้ส่วนที่ซ่อมแซมกลมกลืนกับผนัง

5. ทาสีชั้นที่สามและขั้นตอนสุดท้ายหลังจากชั้นที่สองแห้งและขัดเรียบร้อยแล้ว ให้ทาชั้นสุดท้ายที่หนาที่สุด เพื่อให้ได้ลวดลายขนนกที่สมบูรณ์ ขัดให้เรียบ จากนั้นลงสีรองพื้นและทาสี

เหตุผลที่ต้องทาสีในลำดับที่กว้างขึ้นนั้นมาจากหลักเรขาคณิต: การทาสีแต่ละชั้นจะทำให้เส้นแบ่งระหว่างชั้นสีกับรอยปะอยู่ห่างจากรอยปะมากขึ้น ทำให้สายตาไม่เห็นขอบที่คมชัด การข้ามขั้นตอนการทาสีเพื่อให้เสร็จในครั้งเดียวเป็นวิธีที่พบได้บ่อยที่สุดที่ทำให้เห็นรอยปะอยู่ใต้สีที่ทาทับ