پس از پخت، ضخامت یک لایه CSM از حجم تمام چیزهایی که روی هم قرار داده‌اید، یعنی شیشه به علاوه رزین، با هوای فشرده، حاصل می‌شود. الیاف شیشه چگالی حدود ۲.۵۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب دارند؛ رزین پلی‌استر پخت‌شده نزدیک به ۱.۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب است. حصیر رشته‌ای خرد شده، یک تقویت‌کننده طبیعی غنی از رزین است - لمینت‌های لایه‌گذاری دستی معمولاً حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد وزنی شیشه دارند، بسیار کمتر از آنچه پارچه‌های بافته شده به دست می‌آورند - زیرا معماری الیاف نامنظم و حجیم، رزین زیادی را بین رشته‌ها به دام می‌اندازد.

سهم رزین، عامل نوسان است. درصد وزنی و درصد حجمی نیز داستان‌های متفاوتی را بیان می‌کنند: از آنجا که شیشه تقریباً دو برابر رزین متراکم‌تر است، لمینتی که ۲۸٪ وزنی آن شیشه باشد، تنها حدود ۱۵٪ حجمی آن شیشه است. بنابراین، دو منبع که برای یک گرید، «۱۵٪ حجمی» و «۳۰٪ وزنی» را ذکر می‌کنند، تقریباً لمینت یکسانی را توصیف می‌کنند و با یکدیگر تناقضی ندارند.

با استفاده از این چگالی‌ها می‌توانید خودتان یک تخمین محاسبه کنید. با W وزن حصیر بر حسب گرم بر متر مربع و r نسبت وزن رزین به شیشه (حدود ۲.۰ تا ۲.۵ برای لایه‌گذاری دستی روی حصیر)، ضخامت لایه پخت شده بر حسب میلی‌متر تقریباً برابر است با:

t ≈ W × (0.39 + 0.83 × r) / 1000

دو بررسی منطقی در مورد ارقام منتشر شده: در r = 2.5، 300 گرم بر متر مربع حدود 0.74 میلی‌متر می‌شود - مطابق با 0.7-0.77 میلی‌متر که توسط تأمین‌کنندگان برای آن درجه ذکر شده است. در r = 2.0، 450 گرم بر متر مربع حدود 0.93 میلی‌متر می‌دهد - درست در محدوده 0.9-1.1 میلی‌متر که معمولاً برای لایه‌گذاری دستی ذکر می‌شود. این فرمول یک استاندارد جدید نیست؛ بلکه روشی شفاف برای دیدن این است که کدام فرض، کدام عدد را تولید می‌کند.

سه اهرم کاربردی شما را در آن محدوده حرکت می‌دهند:

• ۱. نسبت رزین.مخلوط کردن با ولع بیشتر و خیساندن نامنظم‌تر، r را به سمت ۲.۵ سوق می‌دهد و ضخامتی را اضافه می‌کند که رزین خالص باشد.
• ۲. فشار نورد.یک غلتک پاروییِ خوب کار شده، لایه‌ها را متراکم می‌کند، حفره‌ها و رزین اضافی را خارج می‌کند و شما را به انتهای نازکِ محدوده‌ی الیاف می‌رساند.
• ۳. فرآیند.روش‌های بسته‌بندی وکیوم و دم‌آوری، توده را بیشتر فشرده می‌کنند - ارقامی که معمولاً ذکر می‌شوند تقریباً ۱۲٪ نازک‌تر از روش لایه‌گذاری دستی تحت خلاء و حدود ۲۰٪ تحت دم‌آوری هستند. این درصدها را به عنوان راهنمایی در سطح تأمین‌کننده در نظر بگیرید، نه قوانین فیزیک.

همین محاسبات به ترتیب مواد نیز برمی‌گردد، جایی که شمارش لایه‌ها در واقع باعث صرفه‌جویی یا هزینه می‌شود. پس از تنظیم چیدمان - مثلاً سه لایه ۴۵۰ گرمی در متر مربع روی یک قالب ۴۰ متر مربعی - صفحه مورد نظر به سادگی از حاصل ضرب مساحت در تعداد لایه‌ها به علاوه‌ی برش مجاز برای شکل قالب تشکیل می‌شود. ابزارهای منحنی پیچیده می‌توانند به راحتی ۱۵ تا ۲۰ درصد بیشتر از سطح خالص صفحه، صفحه مصرف کنند، زیرا براده‌های اطراف کشش‌های عمیق قابل استفاده مجدد نیستند؛ پنل‌های تخت بزرگ ضایعات بسیار کمتری دارند. سفارش بر اساس طول رول در مقابل آن عدد، به جای تخمین تقریبی، همان چیزی است که مانع از پایان کار یک کارگاه ساخت با لمینت نیمه‌کاره و عدم وجود رول منطبق در قفسه می‌شود.