Direct Roving Tex: เลือกใช้เบอร์ 2400, 4800 หรือ 9600 สำหรับกระบวนการ Pultrusion และ Filament Winding

สายการผลิตแบบพัลทรูชั่นที่ทำงานไม่ราบรื่นมักมีปัญหาเรื่องความหนืด ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเรซิน ชิ้นงานจะออกมาเป็นจุดแห้งๆ ที่มุมทันทีที่เพิ่มความเร็ว หรือปริมาณใยแก้วต่ำกว่าที่ระบุไว้ในแบบ และอุณหภูมิของแม่พิมพ์ไม่สามารถแก้ไขได้ หรือตำแหน่งบนแกนป้อนเส้นใยเต็มหมดแล้ว แต่ชิ้นงานก็ยังขาดเส้นใยอยู่ดี ปัญหาเหล่านี้จะไม่ปรากฏเป็นข้อผิดพลาดในเอกสารข้อมูล เพราะไม่มีอะไรในเอกสารข้อมูลผิดพลาด ปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้นเพราะเลือกความหนืดจากแคตตาล็อกแทนที่จะเลือกจากสายการผลิต

คู่มือนี้จะอธิบายถึงการเลือกใช้เส้นใยขนาด 2400, 4800 และ 9600 tex ในมุมมองของวิศวกรกระบวนการผลิต: ตัวเลขแต่ละตัววัดอะไร ทำไมเส้นใยสองเส้นที่มีขนาด tex เท่ากันจึงใช้แทนกันไม่ได้ จำนวนปลายเส้นใยที่จำเป็นสำหรับโปรไฟล์ที่กำหนด และต้นทุนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละขั้น

Tex วัดอะไรกันแน่ (และตัวเลขผลผลิตที่อยู่เบื้องหลังนั้น)

Tex คือความหนาแน่นเชิงเส้น: กรัมต่อ 1,000 เมตร เส้นใย 2400 tex จะหนัก 2.4 กรัมต่อเมตรที่ดึงออกมา; 4800 tex หนัก 4.8 กรัม; 9600 tex หนัก 9.6 กรัม นี่คือคำจำกัดความทั้งหมด และควรกล่าวให้ชัดเจนเพราะ tex มักถูกใช้เป็นคำย่อสำหรับ "ความหนา" ในลักษณะที่ซ่อนสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้สองอย่าง: เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยภายในเส้นใย และความแข็งแรงของลามิเนตที่คุณจะสร้างจากมัน

หากแบบร่างหรือแผนกจัดซื้อของคุณใช้หน่วยวัดแบบสหรัฐอเมริกา ข้อมูลจำเพาะเดียวกันจะปรากฏเป็นผลผลิตในหน่วยหลาต่อปอนด์ ซึ่งแสดงคุณสมบัติเดียวกันจากอีกทิศทางหนึ่ง:

สรุปสั้นๆ คือ:หลา/ปอนด์ = 496,055 ÷ เทกซ์.

เท็กซ์	กรัม/ม.	≈ หลา/ปอนด์
1200	1.2	413
2400	2.4	207
4800	4.8	103
9600	9.6	52

การแปลงหน่วยเป็นการคำนวณทางคณิตศาสตร์ ไม่ใช่การประมาณค่าพฤติกรรมของวัสดุ: 1 ปอนด์ = 453.592 กรัม และ 1 หลา = 0.9144 เมตร และค่าคงที่ได้มาจากข้อเท็จจริงสองข้อนี้ เรื่องนี้สำคัญเพราะผู้จัดจำหน่ายในสหรัฐฯ ที่ระบุว่า "ผลผลิต 206" และเอกสารข้อมูลของโรงงานที่ระบุว่า "2400 tex" กำลังอธิบายเส้นใยเดียวกันในสองหน่วยวัด ควรแปลงหน่วยก่อนเปรียบเทียบ และอย่าใส่ตัวเลข tex และตัวเลขผลผลิตไว้ในตารางเดียวกันโดยไม่ระบุว่าคอลัมน์ใดเป็นคอลัมน์ใด

เนื้อสัมผัสเหมือนกัน แต่เส้นใยต่างกัน

ซัพพลายเออร์สองรายอาจเสนอราคา 4800 tex เหมือนกัน แต่ยังคงส่งเส้นใยที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันได้ เนื่องจากค่า tex เป็นผลมาจากการตัดสินใจอิสระสองอย่าง ได้แก่ จำนวนเส้นใยที่บรรจุอยู่ในบูช และความหนาของเส้นใยแต่ละเส้น

เส้นใยแก้ว E-glass ขนาด 17 µm รับน้ำหนักได้ประมาณ 0.58 tex ส่วนที่ขนาด 24 µm รับน้ำหนักได้ประมาณ 1.15 tex โดยสมมติความหนาแน่นของแก้วอยู่ที่ 2.55 g/cm³ ลองคำนวณดูแล้วจะได้ผลลัพธ์ที่น่าสนใจคือ บูชที่มีรู 4,000 รู ขนาด 17 µm จะรับน้ำหนักได้ประมาณ 2,315 tex ในขณะที่บูชที่มีรู 2,000 รู ขนาด 24 µm จะรับน้ำหนักได้ประมาณ 2,307 tex รับน้ำหนักได้เท่ากัน แต่จำนวนรูน้อยลงครึ่งหนึ่ง และเส้นใยมีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ขึ้นประมาณ 40%

เส้นใยทั้งสองแบบนั้นไม่เหมือนกันในแง่ของประสิทธิภาพ เส้นใยละเอียดจำนวนมากรวมกันเป็นกลุ่มจะให้พื้นที่ผิวสัมผัสกับเรซินมากกว่าและกระจายตัวเป็นแถบที่เรียบกว่า ซึ่งช่วยในการซึมซับและช่วยเติมเต็มช่องว่างที่กว้างและบาง เส้นใยหยาบจำนวนน้อยกว่ารวมกันเป็นกลุ่มจะระบายและซึมซับแตกต่างกัน ต้านทานการเปิดที่ทางเข้าของแม่พิมพ์ และถ่ายทอดความแข็งแรงของตัวเองไปยังลามิเนตแตกต่างกัน ในทางทฤษฎีแล้วไม่มีแบบไหนดีกว่ากัน พวกมันเป็นเครื่องมือที่แตกต่างกัน

วิธีการนี้ง่ายและราคาไม่แพง: ถามหาขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยและจำนวนรูของบูชควบคู่ไปกับค่าเท็กซ์ ผู้จำหน่ายจะระบุค่าเท็กซ์และเส้นผ่านศูนย์กลางแยกกันในคอลัมน์ต่าง ๆ ด้วยเหตุผลนี้ และนี่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการตรวจสอบว่าเส้นใย 4800 ที่ราคาถูกกว่านั้นมีการเสริมแรงแบบเดียวกันหรือเพียงแค่มีหมายเลขเดียวกัน

สมดุลมวล: จากรูปทรงโดยรวมจนถึงปลายสุด

นี่คือการคำนวณที่เปลี่ยนภาพวาดให้เป็นแผนผังการจัดวางรอกตกปลา มีสามขั้นตอน และข้อสมมติฐานมีความสำคัญพอๆ กับการคำนวณทางคณิตศาสตร์

ขั้นตอนที่ 1 — มวลของกระจกต่อเมตรนำพื้นที่หน้าตัดในหน่วย cm² มาคูณด้วย 100 เพื่อหาปริมาตรของโปรไฟล์หนึ่งเมตร จากนั้นคูณด้วยสัดส่วนปริมาตรของเส้นใยที่ต้องการ แล้วคูณด้วยความหนาแน่นของแก้ว สำหรับความหนาแน่นนั้น ค่าที่ใช้ในที่นี้คือ 2.55 g/cm³

ขั้นตอนที่ 2 — สิ้นสุดนำมวลของกระจกต่อเมตรมาหารด้วยมวลที่ปลายด้านหนึ่งส่งออกมาต่อเมตร ซึ่งก็คือ เท็กซ์ ÷ 1,000

ขั้นตอนที่ 3 — ปัดเศษและตรวจสอบอีกครั้งค่าปลายคือจำนวนเต็ม ปัดขึ้น แล้วคำนวณปริมาณเส้นใยที่คุณจะใช้จริงในการผลิต เพราะนั่นคือโปรไฟล์ที่คุณจะจัดส่ง

ข้อสมมติฐานที่ระบุไว้เพียงครั้งเดียวเพื่อให้คุณสามารถแทนที่ด้วยข้อสมมติฐานของคุณเองได้: เส้นใยเสริมแรงทั้งหมดเป็นเส้นใยแบบโรวิ้ง (ไม่มีแผ่นใย, เส้นใยบางๆ หรือวัสดุอุดในชิ้นงาน), ค่า Vf ที่ต้องการคือสัดส่วนปริมาตร ไม่ใช่สัดส่วนน้ำหนัก และช่องว่างระหว่างแม่พิมพ์และการไหลย้อนกลับของเรซินจะถูกละเลย หากเปลี่ยนแปลงข้อใดข้อหนึ่ง ตัวเลขก็จะเปลี่ยนแปลงไปด้วย

ตัวอย่างการคำนวณ: โปรไฟล์แบนขนาด 100 มม. × 6 มม. ที่ค่า Vf เป้าหมาย 0.60

พื้นที่หน้าตัดเท่ากับ 6.00 ตารางเซนติเมตร ดังนั้นโปรไฟล์ยาวหนึ่งเมตรจึงประกอบด้วยวัสดุ 600 ลูกบาศก์เซนติเมตร

ปริมาตรของแก้ว = 600 × 0.60 = 360 cm³

มวลของแก้ว = 360 × 2.55 =918 กรัม/ตร.ม.

เท็กซ์	กรัม/เมตร ต่อปลาย	จำนวนปลายที่ต้องการ (แน่นอน)	สิ้นสุดการสั่งซื้อ	ส่งมอบกรัม/เมตร	วีเอฟสร้างขึ้นจริง ๆ
2400	2.4	382.5	383	919.2	0.601
4800	4.8	191.3	192	921.6	0.602
9600	9.6	95.6	96	921.6	0.602

ตัวเลือก tex ทั้งสามแบบให้ผลลัพธ์ที่ตรงตามเป้าหมายภายในค่าปัดเศษ ซึ่งนั่นคือประเด็นสำคัญ: ในขั้นตอนนี้ของการคำนวณ tex ดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่อิสระ ความแตกต่างที่ตัดสินว่าควรใช้ tex หรือไม่นั้นไม่ได้อยู่ในตารางนี้

สิ่งที่คุณจะได้รับและสิ่งที่คุณต้องจ่ายเมื่อคุณเลื่อนขั้น

ปลาย 383 กลายเป็น 192 จากนั้นเป็น 96 อัตราส่วนเดียวนี้ขับเคลื่อนบัญชีแยกกันสี่บัญชี และบัญชีเหล่านั้นไม่ได้เคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด

ตำแหน่งของตะกร้าใส่เหยื่อและเวลาในการร้อยเหยื่อต้นทุนของครีลเลอร์คิดต่อตำแหน่ง และค่าแรงในการร้อยเส้นด้ายก็เช่นกัน การตัดปลายเส้นด้ายออกครึ่งหนึ่งจะทำให้ต้นทุนทั้งสองอย่างลดลงครึ่งหนึ่ง ในสายการผลิตที่ความยาวของครีลเลอร์เป็นข้อจำกัดหลัก ซึ่งเป็นสายการผลิตแบบพัลทรูชันส่วนใหญ่ นี่มักเป็นเหตุผลที่แท้จริงในการเลือกใช้สายการผลิตที่ใหญ่ขึ้น และมันไม่เกี่ยวข้องกับวัสดุเลย

การเปลี่ยนแปลงและการต่อแพ็กเกจลดจำนวนปลายสายลงครึ่งหนึ่ง หมายถึงลดจำนวนแพ็คเกจลงครึ่งหนึ่ง ดังนั้นจึงลดจำนวนการถอดสายและการต่อสายลงครึ่งหนึ่งต่อกะ ในการทำงานต่อเนื่อง การหยุดชะงักน้อยลงย่อมมีค่ามากกว่าตัวเลขการเปียกสายที่ดีขึ้นเพียงเล็กน้อย เพราะการต่อสายทุกจุดคือจุดที่อาจเกิดปัญหาขึ้นได้

เปียกโชกตรงจุดนี้ ข้อความในแคตตาล็อกจำเป็นต้องมีคำอธิบายเพิ่มเติม ค่าเท็กซ์ที่สูงขึ้นจะช่วยเพิ่มปริมาณเส้นใยต่อเส้น และหน้าผลิตภัณฑ์ก็ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ตัวเลขเท็กซ์ที่สูงขึ้นหมายถึงเส้นใยที่หนาขึ้น ซึ่งสามารถนำมาใช้เพิ่มปริมาณเส้นใยและเร่งการผลิตได้ นั่นเป็นความจริง และเป็นการกล่าวถึงปริมาณเส้นใยต่อเส้น ไม่ใช่คำสัญญาว่ากระบวนการชุบเส้นใยของคุณจะทันกับความต้องการ

ระยะเวลาที่เส้นใยอยู่ในอ่างเรซินคือความยาวของอ่างหารด้วยความเร็วของสายการผลิต อ่างขนาด 0.6 เมตรที่ความเร็ว 0.3 เมตร/นาที จะทำให้เส้นใยแต่ละเส้นอยู่ในเรซินได้สองนาที ที่ความเร็ว 0.6 เมตร/นาที จะใช้เวลาหนึ่งนาที และที่ความเร็ว 1.2 เมตร/นาที จะใช้เวลาเพียงสามสิบวินาที เส้นใยที่มีขนาดใหญ่กว่าจะมีชั้นของเส้นใยมากกว่า ทำให้เรซินแทรกซึมได้ยากขึ้น ดังนั้นระยะเวลาที่อยู่ในอ่างเท่ากันจึงทำให้เรซินแทรกซึมได้น้อยลง หากเพิ่มทั้งความละเอียดของเส้นใย (tex) และความเร็วของสายการผลิตพร้อมกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสนับสนุน ผลกระทบทั้งสองจะยิ่งทำให้การซึมผ่านของเรซินลดลง

ความละเอียดของปริมาณเส้นใยการใช้เส้นด้ายขนาด 2400 tex ด้านหนึ่งจะทำให้ค่า Vf เปลี่ยนไปประมาณ 0.16 เปอร์เซ็นต์บนโปรไฟล์นี้ การใช้เส้นด้ายขนาด 4800 tex ด้านหนึ่งจะทำให้ค่า Vf เปลี่ยนไป 0.31 เปอร์เซ็นต์ และการใช้เส้นด้ายขนาด 9600 tex ด้านหนึ่งจะทำให้ค่า Vf เปลี่ยนไป 0.63 เปอร์เซ็นต์ หากข้อกำหนดของคุณคือ 60 ± 1% เส้นด้ายทั้งสามขนาดก็ใช้งานได้ หากคุณกำลังตัดแต่งภายในช่วงหนึ่งจุด — 62% ถึง 63% หรือเพื่อให้ตรงกับคูปองของลูกค้า — เส้นด้ายขนาด 2400 tex จะให้ค่าประมาณหกขั้น ในขณะที่เส้นด้ายขนาด 9600 tex ให้ค่าเพียงขั้นเดียว

โดยรวมแล้ว รูปแบบจะสอดคล้องกัน: ผนังบาง ขนาดเล็ก และความคลาดเคลื่อนของปริมาณเส้นใยที่แคบ จะผลักดันให้คุณเลือกใช้เท็กซ์ที่ละเอียดกว่า ซึ่งจำนวนเส้นใยที่มากขึ้นจะให้ความละเอียดและการกระจายตัวที่สม่ำเสมอ ส่วนผนังหนา การใช้งานที่ยาว และสายที่จำกัดจำนวนในช่องเก็บสาย จะผลักดันให้คุณเลือกใช้เท็กซ์ที่หยาบกว่า ซึ่งจำนวนเส้นใยที่น้อยลงจะให้ความเรียบง่าย มีสายเพียงไม่กี่เส้นเท่านั้นที่ถูกจำกัดด้วยทั้งสี่ข้อพร้อมกัน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมคำตอบจึงแตกต่างกันระหว่างโรงงานสองแห่งที่ใช้โปรไฟล์เดียวกัน

การขึ้นรูปด้วยวิธีพัลทรูชั่นและการพันเส้นใย: เนื้อผ้าเหมือนกัน แต่มีเพดานสองแบบ

ข้อความเดียวกันแสดงพฤติกรรมแตกต่างกันในสองกระบวนการ เนื่องจากข้อจำกัดที่กำหนดไม่เหมือนกัน

In การดึงขึ้นรูปเพดานคือทางเข้าของแม่พิมพ์ ปลายแต่ละด้านจะต้องถูกกระจายออกเป็นแถบที่เติมเต็มช่องว่างอย่างสม่ำเสมอ โดยไม่มีช่องว่างและไม่มีส่วนที่ซ้อนทับกัน ปลายที่บางกว่าและมีจำนวนมากกว่าจะกระจายตัวได้ง่ายกว่าและเติมเต็มส่วนที่กว้างและตื้นได้ดีกว่า ปลายที่หนาและมีจำนวนน้อยกว่าจะแข็งกว่า ต้านทานการเปิด และอาจทำให้มุมต่างๆ ขาดการเติมเต็ม ดังนั้น ความหนาของเส้นลวดที่ใช้งานได้จริงจึงขึ้นอยู่กับจำนวนปลายลวดที่ตัวป้อนลวดของคุณสามารถบรรจุได้และประสิทธิภาพในการกระจายเส้นลวดก่อนเข้าแม่พิมพ์ ไม่ใช่สิ่งที่ระบุไว้ในเอกสารข้อมูลจำเพาะ

In การพันเส้นใยข้อจำกัดอยู่ที่แบนด์วิดท์และความตึง ที่อัตราการผลิตเท่ากัน เส้นใยขนาด 2400 tex จำนวน 48 เส้น และเส้นใยขนาด 9600 tex จำนวน 12 เส้น จะให้มวลเท่ากันต่อชั่วโมง การใช้เส้นใย 12 เส้น หมายถึงเส้นทางความตึงที่สั้นกว่าและตัวนำที่น้อยกว่า ซึ่งควบคุมได้ง่ายกว่าและร้อยเส้นใยใหม่ได้ง่ายกว่า แต่เส้นใยแต่ละเส้นจะต้องรับน้ำหนักมากกว่าเดิมถึงสี่เท่า ดังนั้น การติดขัดเพียงครั้งเดียว เส้นใยที่ชำรุดเพียงครั้งเดียว หรือความตึงที่ผิดปกติเพียงครั้งเดียว จะปรากฏเป็นข้อบกพร่องของแถบเส้นใยในพื้นที่ที่กว้างขึ้น การม้วนเส้นใยยังคำนึงถึงความกว้างของแถบเส้นใยต่อรอบ ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปตามขนาดเส้นใย (tex): เส้นใยที่หยาบกว่าจะครอบคลุมความกว้างได้มากกว่าในหนึ่งรอบ ซึ่งจะเปลี่ยนจำนวนรอบในการปิดชั้นเส้นใย

เส้นใยที่เหมาะสมที่สุดเมื่อผ่านแม่พิมพ์แบบพัลทรูชั่นที่มี 383 ปลาย อาจไม่เหมาะสมเมื่อผ่านแกนหมุนที่มี 12 ปลาย จำนวนเท่ากัน แต่ขีดจำกัดสูงสุดต่างกัน

ตัวเลขปริมาณงานที่ใช้กำหนดขนาดของตะกร้าใส่ปลาของคุณ

ก่อนตัดสินใจเลือกใช้เหยื่อแบบเท็กซ์ (tex) ลองตรวจสอบดูก่อนว่าเบ็ดที่คุณเจอมีอะไรให้เลือกบ้าง:

การคำนวณนั้นใช้เพียงบรรทัดเดียว:กก./ชม. = จำนวนปลาย × (เท็กซ์ ÷ 1000) × ความเร็วสายการผลิต (ม./นาที) × 0.06.

ที่ความเร็ว 25 เมตร/นาที การลำเลียง 172.8 กิโลกรัม/ชั่วโมง จะต้องใช้ลวดขนาด 2400 tex จำนวน 48 เส้น, ลวดขนาด 4800 tex จำนวน 24 เส้น หรือลวดขนาด 9600 tex จำนวน 12 เส้น

เท็กซ์	สิ้นสุดที่ 172.8 กก./ชม. ที่ 25 ม./นาที	สิ้นสุดที่ 345.6 กก./ชม. ที่ 25 ม./นาที
2400	48	96
4800	24	48
9600	12	24

นี่คือตัวเลขที่ใช้กำหนดขนาดตะกร้าใส่สายเบ็ด น้ำหนักของชุดสายเบ็ด และช่วงเวลาการถอดสายเบ็ด ตัวเลขนี้ไม่ได้บอกว่าสายเบ็ดจะเปียกหรือไม่ (นั่นคือการคำนวณเวลาการเปียกที่กล่าวไว้ข้างต้น) และไม่ได้บอกว่าสายเบ็ดจะเต็มหรือไม่ ใช้ตัวเลขนี้ในการกำหนดขนาดตะกร้าใส่สายเบ็ด จากนั้นใช้ตัวเลขอีกสองตัวเพื่อตรวจสอบว่าตะกร้าใส่สายเบ็ดที่คุณกำหนดขนาดไว้นั้นสามารถใช้งานได้จริงหรือไม่

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถเลือกซื้อเส้นด้ายที่มีเนื้อหยาบที่สุดเพื่อลดปัญหาปลายเส้นด้ายขาดได้ไหม?

คุณทำได้ และมักจะถูกต้องในกรณีที่สายเบ็ดมีขนาดจำกัด ตรวจสอบสองสิ่งก่อน: ระยะเวลาที่น้ำยาแช่เส้นใยให้ความเร็วในการปั่นที่ต้องการ และว่าปลายด้านใดด้านหนึ่งของเส้นใยนั้นหยาบเกินไปสำหรับปริมาณเส้นใยที่คุณต้องการหรือไม่ หากผ่านทั้งสองอย่าง เส้นใยที่หยาบกว่าจะเหมาะสมกว่าเพราะใช้งานง่ายกว่า

ซัพพลายเออร์สองรายเสนอราคาผ้าเท็กซ์แบบเดียวกัน สามารถใช้แทนกันได้หรือไม่?

ไม่จำเป็นเสมอไป ควรสอบถามเกี่ยวกับเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใย จำนวนรูของบูช และระบบการกำหนดขนาด เส้นใยที่มีความหนาแน่นเท่ากันแต่โครงสร้างเส้นใยต่างกัน จะทำให้การดูดซับน้ำแตกต่างกัน และจะไม่ส่งผลต่อความแข็งแรงของลามิเนตในลักษณะเดียวกัน

4800 เท็กซ์ อยู่ "ระหว่าง" 2400 กับ 9600 หรือไม่?

ในแง่ของมวล ใช่เลย คือเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าครึ่ง แต่ในแง่ของกระบวนการ ไม่ใช่ มันลดจำนวนปลายลงครึ่งหนึ่งโดยไม่ลดจำนวนขั้นตอนการปรับแต่งลงครึ่งหนึ่ง และมันเพิ่มอัตราการไหลของมวลต่อแพ็คเกจเป็นสองเท่า แทนที่จะเป็นสี่เท่า การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ไม่ได้เป็นไปในเชิงเส้นตรง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวเลือกตรงกลางจึงมักเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกับสายการผลิตที่มีแท่นวางเส้นด้ายแบบตายตัวและค่าความคลาดเคลื่อนที่แคบ

เลือกขนาดเท็กซ์ที่สายของคุณสามารถรับได้

Tex คือการตัดสินใจเกี่ยวกับเส้นด้ายที่มาในรูปแบบของข้อมูลจำเพาะ เริ่มต้นจากขนาดเส้นใยและปริมาณเส้นใยที่ต้องการ แปลงเป็นกรัมต่อเมตร หารด้วยค่า Tex เพื่อหาจำนวนเส้นด้าย จากนั้นตรวจสอบสามสิ่งที่ไม่สามารถบอกได้ในแคตตาล็อก ได้แก่ ว่าม้วนด้ายมีพื้นที่เพียงพอหรือไม่ ว่าเวลาในการซักด้ายเพียงพอหรือไม่ และว่าการปรับความละเอียดของเส้นด้ายแต่ละเส้นนั้นเพียงพอแล้วหรือไม่เลือกชมผลิตภัณฑ์เสริมแรงด้วยใยแก้วของ Ruifiberเพื่อดูช่วงการเสริมแรงตามแนวเส้นด้ายเคลื่อนที่นี้ และอ่านเส้นใยโดยตรงสำหรับกระบวนการพัลทรูชั่นและการพันเส้นใยก่อนที่คุณจะส่งคำขอใบเสนอราคา (RFQ) โปรดระบุรายละเอียดกระบวนการ ส่วน ค่า Vf เป้าหมาย และเรซินให้ครบถ้วน ยิ่งคุณระบุรายละเอียดเหล่านี้มากเท่าไหร่ คำตอบที่ได้ก็จะยิ่งตรงกับความต้องการของคุณมากขึ้นเท่านั้น